رجل شارع نسه نفسه وراد النوم شاف الشارع امبلل ذکر یوم الذی للکون کان الدفه والمنجل قال انا وذکر انا فلوس الهند الاجمل ترک النوم واتذکر ان النوم ما مر من یوم الذی للقاع حط الراس والعشره ذکر زمزم ذکر دجله ذکر میاس والاهدل قال النفسه یت النوم شلی ودنی وردنی شلی یابنی الیوم وشلی راد یخمدنی قال انا لو انسان ما مریت الشارع ولا یت الخراب الناس لو القاری الباید انا انسان متربی صدق مرنی قمع رایع وصدق خربت اللعبه وصرت ضایع مع الشارع نستونی یا خوان نسیتو العشره والونسه ونسیتو الذی غیره ما اقصد یمر غشه الهذا من یمر العید عید المولد الئنسه ویقول القول یاشارع ایت میاس تتعشه شاورمه نبا منک شاور منا واتغشه قال الفول امفول لا حجه ولا کبسه واذا هی الذی اتامر کانت تنتظر رمسه یقول افلان یفلانه انتی البیت وانا عفشه اذا ماردتی بس قولی لشمرا فوق من وکته واذا شاف الوضع هلیوم وقال اش الی ضیعته رجل شارغ راد النوم وشاف ابلله کلته سکت من التعب ونام ونسه کل الی ضیعته لجل قالوله الجنه تحت اقدام والدته صدق قالوا عن الجنه وصدق الله مطلبته ولکن انت ما تعلم ان الله یبیک انته ویوم احسابک الی اتقول افلان القال وعملته هل یعقل الک معقول وهل کذبه الی سولفته عیل امسک بدار البیت وخل الدین للشمته وان ادخلت شارع احترم اخطوط فاصلته وشوف المرکبه کم میل مجاز اتحرک وتفته ورضا بالله ورضه بالبین وقال افلان والدته لوصادق رفع شعبه اشو امشققه الشمته والف اهنا والف اهنا ولا راحه شفتیمته اخذ من ساکن الشارع ملح مغسول سالفته رجل شارع...(رزاق)